Filipino’s stappen over op trapkracht te midden van transportcrisis, SE Azië Nieuws & Topverhalen

De heer David Llorito, 56, een communicatiemedewerker bij de Wereldbank, legde vroeger ongeveer 100 km per dag af op zijn toerfiets.

Tijdens een van zijn fietspakavonturen vorig jaar slaagde hij erin om ongeveer 300 km over het eiland Panay in de centrale Filipijnen te trappen voordat een storm hem inhaalde.

Toen kwam de coronaviruspandemie.

Tegenwoordig fietst hij nog maar 15 km per dag.

“Ik gebruik het voor boodschappen. Ik gebruik het om naar open markten te gaan. Ik ben nog steeds voorzichtig met naar winkels gaan vanwege het nieuws dat het virus in de lucht zit,” zei hij.

Maar hoewel zijn vleugels zijn gekortwiekt, is hij blij dat hij nu meer medefietsers op de weg ziet.

Met het openbaar vervoer nog steeds schaars vanwege thuisblijfbeperkingen om de verspreiding van Covid-19 te vertragen, stappen honderdduizenden Filipino’s over op fietsen om hen te brengen waar ze moeten zijn.

Fietsen verkopen als warme broodjes, met rekken zelfs bij high-end fietswinkels leeg.

Een kleine winkel in de wijk La Loma in Manilla heeft elke week zijn voorraad moeten aanvullen omdat fietsen werden opgekocht zodra ze binnenkwamen.

“We verkopen zeven tot tien fietsen per week, veel meer dan wat we gewend waren,” zei mevrouw Princess Dianne Barino, 21, een klerk in de winkel.

Instapfietsen die worden verkocht voor 5.000 pesos tot 7.000 pesos (S$140 tot S$200) zijn het populairst.

Het zijn niet alleen fietsen die in grote vraag zijn.

“We verkopen ongeveer 100 helmen per week,” zei mevrouw Barino.

De heer Llorito zei dat hij ooit naar vier fietswinkels ging op zoek naar een remset en een zadelpen.

“Je kon deze onderdelen gemakkelijk krijgen vóór de pandemie. Nu moet je je naam op een lijst zetten en wachten,” zei hij.

Drie op de vier mensen in Manilla kunnen zich geen auto of motor veroorloven. En met zeer beperkte bus- en treindiensten is de enige optie voor velen om naar het werk of een supermarkt te gaan, ofwel te voet of te fietsen.

Het is niet verrassend dat de fiets de aantrekkelijkere van de twee is.

Een onderzoek door de e-commerce aggregator iPrice Group heeft uitgewezen dat Filipino’s in juni drie keer meer geneigd waren om online naar fietsen te zoeken om te kopen dan in april.

Zelfs elektrische fietsen en scooters worden opgekocht. Google-zoekopdrachten naar e-bikes en e-scooters groeiden met maar liefst 189 procent, volgens iPrice.

De heer Llorito hoopt dat dit nieuwe enthousiasme onder Filipino’s voor de fiets niet zal afnemen nadat de Covid-19-uitbraak voorbij is.

Hij zei dat de pandemie de overheid heeft aangespoord om infrastructuur te bouwen om fietsen als levensstijl te ondersteunen.

Verkeersambtenaren creëren fietspaden langs wegen en snelwegen, en winkelcentra wijzen eindelijk parkeerruimte toe voor fietsen.

“Dit is een aantrekkingsfactor. Hopelijk zal het enthousiasme onder lokale overheidsinstanties voortduren,” zei de heer Llorito.

Hij gelooft ook dat degenen die fietsen als onderdeel van hun dagelijkse routine hebben omarmd, het uiteindelijk een levensstijl zullen maken, zelfs als het al veilig wordt geacht om weer een trein of bus te nemen.

“Er is altijd dat eenvoudige plezier van het gebruiken van je eigen beenspieren om je te verplaatsen. Het geeft je een gevoel van vrijheid. Het geeft je het gevoel dat elke rit een bevredigende ervaring is,” zei hij.